Alle liederen alfabetisch

3

Klik op een titel om de gedetailleerde bespreking van het lied terug te vinden.

op het eind van elke liedbespreking is er een link naar een zelf geschreven partituur in PDF-formaat.
Die partituur is in principe “instrumentaal” te horen op de MP3-link die net onder de PDF staat

Er is ook een pagina met de liederen opgesplitst per thema.


3 Commentaren

  • Tijskens Walter schreef:

    Prachtig optreden gisteren aan de Achelse kluis !

  • Wiebe Zwart schreef:

    Ik zoek een liedje dat mijn vader vaak zong, jammer genoeg ken ik alleen maar enkele regels, die gaan zo, “hij moest naar Rusland in de kou, net als te voren, daar schoot men weer zijn lijf kapot”
    Is er iemand die kan helpen?
    Bij voor baad dank

    • Johan schreef:

      Dit komt uit het lied “De Deserteur”. Het staat als nr 239 in het “Groot Liedboek van Wannes Van de Velde” (2013, uitgeverij Van Halewyck) en in “Het Monster van de Oorlog” (2004, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam). In “Huilen op de Kermis” (1968, Kruseman, Den Haag) is de titel “Aan het westelijk front”. Volgens sommigen is de melodie die van (of sterk verwant aan) “Chanson Vécue” (zie https://www.youtube.com/watch?v=6_8_bN-V6U0 ) alias “Op mijn mansarde” alias “Wij spinsters van de vlasfabriek” alias “Georgetje”.
      Hierbij de tekst, de auteur is onbekend.

      DE DESERTEUR
      Hij had aan ’t westelijk front gestaan,
      De wrede vuurdoop ondergaan,
      Bedekt met wonden.
      Hij had gestreden als een held
      En werd des avonds in het veld
      Halfdood gevonden.
      Soldaten van het Rode Kruis
      Brachten hem al naar het ziekenhuis
      Om te genezen.
      Daar lag hij dagen in ’t verband
      En kon hij dagelijks in de courant
      Van de oorlog lezen.

      En toen hij weer was opgeknapt,
      Zijn wonden weer wat opgelapt
      Hij weer kon lopen.
      Toen vroeg men niet of hij wel wou,
      Hij moest naar Rusland in de kou
      Zijn lichaam slopen
      Daar wachtte hem weer hetzelfde lot
      Daar schoot men weer zijn lijf kapot
      Net als tevoren.
      Hij bleef er liggen in de kou
      En was, toen hij werd weggebracht
      Al halfbevroren.

      Na maanden – schaduw van voorheen –
      Wat kreupel aan ’t bevroren been
      Met bleke kaken.
      Een mooi jong leven half verwoest
      Zo stond hij daar omdat hij moest
      De grens bewaken.
      Was ’t wonder, toen de boodschap kwam:
      Naar het front, dat hij ’t besluit maar nam
      Te deserteren.
      ’t Is Keizers zijn belang naar ik gis
      geef Keizer wat des Keizers is.
      Ik groet de heren.

      Toen hij dicht bij de grenzen kwam
      Trok hij de kruisen van zijn jas
      Als loon gekregen.
      Hij dacht: wat heb ik daar nog aan
      En heeft waar hij ’t geweer liet staan
      Ze neergelegen.
      Hij nam zijn bundeltje ter hand
      Keek nog heel lang naar ’t vaderland,
      Toen hij zich wendde,
      Blonk er een traan in ’t droevig oog.
      Toen ging hij fier het hoofd omhoog
      Naar ’t onbekende.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Copyright © 1995-2020 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is met behulp van deMulti kind-thema, v2.2, bovenop
het bovenliggende themaDesk Mess Mirrored, v2.5, vanBuyNowShop.com