0

Ene vrouw door haar man vermoord te Kortrijk op afschuwelijke wijze

Geplaatst door Johan op 21 juli 2022 in cahiers, liedboeken, liederen, Over Moord & Rampen |

We hebben in de (zeer onvolledige) krantenarchieven die momenteel online staan niets teruggevonden over deze moord. Het lied stond in een liedjesschrift van circa 1926 en de melodie werd al in 1919 geschreven, het moet dus tijdens het interbellum (1919-1939) gebeurd zijn. Er  staan in de tekst echter geen concrete verwijzingen naar een datum, naar personen, enkel “Kortrijk” in de titel en dat is niet genoeg om de “ware toedracht” terug te vinden.

Ene vrouw door haar man vermoord te Kortrijk

934 [A] onbekend [C] Eugène Gavel (+1954)

Ach hoe wreed is het niet op dees aard!
Is het leven niet van gene waard’?
’t Geen men heden hier wederom hoort:
ene misdaad op vreedzame wegen.
Enen man die verdacht zijne vrouw,
door jaloersheid in ’t hart, van ontrouw.
Onherstelbaar is nu zijn kwaad,
zijne laffe daad.

“Bespaar mij, lieven man”
sprak de vrouw, “ik heb u niet misdaan.
Bedenkt toch eens de smart
van ons kind en bespaar mij het leven.”
De moordenaar sprak stuur:
“Geen genade, uw laatste uur
is hier op de wereld geslagen.”
En stervend zonk zij neer.

Sedert lang leefden zij in geschil
maar het was toch de man zijne wil,
alhoewel zijne vrouw hem het kwaad,
meer dan eens had zij alles vergeven.
Zek’ren avond nu waren zij saam
en waarom kwam er twist te ontstaan?
Met een wapen trof hij zijn vrouw
en zij zuchtte gauw:

“Bespaar mij, lieven man”
sprak de vrouw, “ik heb u niet misdaan.
Bedenkt toch eens de smart
van ons kind en bespaar mij het leven.”
De moordenaar sprak stuur:
“Geen genade, uw laatste uur
is hier op de wereld geslagen.”
En stervend zonk zij neer.

’s And’rendaags, toen men vond zijne vrouw,
was eenieder in druk en in rouw.
’t Was afgrijselijk om haar te zien:
Gans verminkt en niet meer te herkennen.
Ondervraagd over zijne misdaad
voeld’ hij nog geen berouw in zijn kwaad.
Overdenkt eens de smart van ’t kind
dat zijn moeder mint.

Gerecht, vergeet niet de straf
van de moordenaar die er zo laf.
Laat hem in ’t duister gevang
en verdrijft uit uw hart de genade.
Spiegelt u groot en klein
die op aard in het leven nog zijn:
bedrijf nooit zo geen laffe daad
want gij ziet hoe dat gaat.

Partituur * Ene vrouw door haar man vermoord te Kortrijk *
      1. instrumentaal

 Bronnen:
zangwijze: "Reviens vers le bonheur" (1919)
Uit het tweede liedjesschrift van Eliza Matthys uit Sas-Slijkens, 1926
in "Muzikaal erfgoed Oostende - deel 4 lied nr 1034" (onuitgegeven)

Tags:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Copyright © 1967-2022 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is gemaakt met behulp van het Multi kind-thema, v2.2, op
het bovenliggende thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com