0

Achter ’t Muziek Militaire

Geplaatst door Johan op 23 februari 2022 in cahiers, liedbladen, liedboeken, liederen, Over Liefde & Verdriet, Schrift Eugenius Koopman |

Eugeen Koopman noteerde de tekst van “Achter ’t Muziek Militaire” als “kluchtlied nr 11” in zijn schrift met circa 500 liedjesteksten, genoteerd in 1916 te Antwerpen. Geen aanwijzingen inzake melodie, al konden we vermoeden dat het in marstempo werd gezongen.

Edmond Van der Haegen, straatmuzikant-zanger uit Aalst, vermoedelijk een zoon van Victor Van der Haegen, had een lied met dezelfde titel op één van zijn liedbladen staan, maar dat leverde ons nog geen bruikbare melodie op. (VB staat voor “vliegend blad”)

uit “Het Aalsters Volksleven” (Jos Ghysens)

Gelukkig vonden we een versie met muziek in de “Geschiedenis van het café-chantant” van Willy Lustenhouwer.


Er zijn weer wat kleine tekstverschillen tussen de verschillende notaties zodat we er zoals gewoonlijk de volgens ons meest waarschijnlijke versie van behielden.

De klucht kort samengevat: de zanger probeert een jongedame te verleiden. Die laat zich de tractaties welgevallen maar blijkt uiteindelijk reeds gehuwd te zijn, zodat de zanger er vlug (en met een kleine wraakoefening) vanonder muist.

Achter ’t Muziek Militaire

913 [A] onbekend [C] onbekend

’k Ging onlangs achter het muziek
bij ene militaire parade
Ene juffrouw in het publiek
zag ik daar in de regen waden
Ik volgde haar stap voor stap
want dat betaamt aan fijne lieden
Ik bood haar dan ook voor de grap
mijn paraplu want zij was knap.

’k Zei: lieve juffrouw,
zijt gij alleen? Gij schijnt verlegen.
Geef daarop geen acht
ik wil u helpen uit den regen.
O! Pardon monsieur,
wilt u voor mij niet derangeren.
Zo bleef ik met dat lieve kind
Achter ’t muziek maar voort marcheren.

Bij een poos onder den weg
trokken wij enen winkel binnen
En zo waar ik het u zeg:
zij smulde goed, mijn Engelinne
Alles wat daar binnen stond:
fijne desserts en chocolade,
Verdween in haren lieven mond
Terwijl ik ras mijn rekening vond

En gelijk n’en wind
trokken wij met ons twee naar buiten
want mijn Josefien
dat was een van die rare guiten.
Maar is zij niet getrouwd?
Was ik gedurig aan het denken.
Maar verdraaid, ’k ben niet benauwd
Ik kocht voor haar een paar geschenken

Zo kwamen wij dan op het plein
en de muziek hield op met spelen.
Ik wou eens een royalen zijn,
een lekker fles, dat zou ons strelen.
Maar korten tijd nadien
kwam in ‘t café een van die Heren
en weldra kon ik dat zien
Het was de man van mijn Josfien.

’k Dacht: wat nu gedaan?
Ik moest al gauw iets gaan bedenken
‘k Sprak dat heerschap aan
ik liet hem ook een fles uitschenken
maar ’k betaalde niet
want mijn besluit was zo genomen
Ik liep vlug weg, zoals ge ziet,
daar ben ik goed van afgekomen!

Partituur * Achter het Muziek Militaire *
      1. instrumentaal

 Bronnen:
in liedjesschrift Eugeen Koopman, anno 1916 (MUZ0349 nr. 11)
ook in "Geschiedenis Café-Chantant", Lustenhouwer (MUZ0165 nr 110)
ook op repertoire Edmond Van der Haegen, Aalst (MUZ0370 pag. 19)

Tags:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Copyright © 1967-2022 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is gemaakt met behulp van het Multi kind-thema, v2.2, op
het bovenliggende thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com