1

De Clown

Geplaatst door Johan op 21 juli 2019 in cahiers, liedboeken, liederen, Over Moord & Rampen, Schrift Eugenius Koopman |

Op het repertoire van Jos Dumont uit Antwerpen stond dit tragische lied over een circusclown. Hij heeft een relatie met een trapeziste werkzaam bij hetzelfde circus maar hij vermoedt dat ze hem ontrouw is. Verteerd door jaloezie confronteert hij haar met zijn vermoedens en ze geeft hem botweg de bons. The Show Must Go On en hij zorgt voor een definitieve, ijzingwekkende finale.

We vonden twee versies van de tekst en één versie van de bijpassende muziek.

Die tekst is overduidelijk een vrije vertaling van “Le Clown” zoals Adolphe Bérard dat zong in 1910 op tekst van E. Joullot.

Avec son toupet rouge et blanc
Le clown dans le cirque s’élance,
Pirouettant, cabriolant,
Hardi, souple et plein de vaillance
Qu’il est drôle, qu’il est adroit
On pouffe à ses mines sévères
Par la farce le clown est roi,
On peut oublier ses misères

Clown, fais-nous rire !
Lance des quolibets salés,
Entends la foule qui délire
A tes lourds propos envolés
Clown, fais-nous rire !

      1. Le Clown - Adolphe Bérard

De Clown

Met zijn haardos in rood en wit
begint de clown zijn werk te maken
Ieder die in het circus zit
weet hij kostelijk te vermaken.
Wat is hij aardig vlug en net,
koning van ‘t vak hij mag het weten
Verschaft ons altijd zoveel pret
dat wij daarbij ons leed vergeten.

Clown gij doet ons lachen
gij met uw lief vrolijk gelaat
en met al uw aardige grappen
gij die door niemand wordt gehaat
Clown gij doet ons lachen

De clown gaat heen, hij triomfeert,
om haar die hij aanbidt te vinden.
Langs zijne loge gepasseerd
om te omhelzen zijn beminde.
Doch eensklaps op zijn weg gestoord
denkt hij een kus te horen smaken
Hij snelt er heen daar z’hem behoort
Maar men roept: “Clown, kom ‘t volk vermaken.

Clown gij doet ons lachen
gij met uw lief vrolijk gelaat
en met al uw aardige grappen
gij die door niemand wordt gehaat
Clown gij doet ons lachen

Het ogenblik van rust is daar,
uit zijn loge ziet hij één vluchten.
Hij komt bij haar en vraagt aan haar
terwijl hij bevend staat te zuchten
“Komaan spreek op wie was bij u?”
“‘t Gaat u niet aan, ‘t was een lief wezen
Ik min u niet, ben schier beschaamd
de vrouw van enen clown te wezen”

Clown moet droevig lachen.
Met strenge blik ziet hij haar aan.
Die hem bemind’ heeft hem bedrogen,
wat zal er nu gebeuren gaan?
Clown moet droevig lachen

Op de kunstladder werkt hij voort
waar de taak hen beiden verenigt.
Samen beklimmen zij de koord,
‘t muziek is stil, alles is enig.
‘t Behoud is in zijn handen nu,
zegt: “Morgen zal ‘t u niet meer lukken,
bedriegster, met mij dood ik u”
terwijl hij sneed de koord aan stukken.

Clown gij lacht niet langer,
uw jaloesie was veel te groot.
Ten gronde vielen twee lichamen,
ze vonden beiden hunne dood.
Clown, gedaan met lachen


De oorspronkelijke melodie van Léo Daniderff  is door de mondelinge overlevering flink veranderd.

Partituur * De Clown *
      2. instrumentaal

 

Tags:

1 reactie

  • Johan schreef:

    In het liedschrift van Eugenius Koopman (Antwerpen, 1916 en later) staat een tekst die duidelijk op hetzelfde franse chanson is geënt maar met een afwijkend verhaal. Hier gaat het niet over een ontrouwe geliefde maar over een ziek kindje dat hij moet alleen laten om lachend op te treden voor het cirkuspubliek…

    Een arme clown zit wenend aan
    Het ziekbed van zijn kindje neder
    Weldra moet hij ter circus gaan
    Herhaaldelijk kust hij het teder
    Op ‘t bleke wezen waar de smart
    De lieve trekken weg doen krimpen
    De clown ijlt heen, hoe jaagt hem ‘t hart
    Zal men hem thans weer niet beschimpen

    Clown, spoed u voort
    Ga, lach dan toch met uw verdriet
    Wat zult ge weer applaus behalen
    Ach, dat men u maar wenen liet
    Clown … gij moet lachen

    Hij komt het circus ingesneld
    ’t Verdriet moet hij in ’t hart versmachten
    Het aanvangsuur heeft reeds gebeld
    ’t Bestuur staat ook op hem te wachten
    Clown, kom hier, kom naderbij
    Roept er een stem, ’t uur is reeds henen
    Gij schijnt zo raar, bedriegt gij mij,
    Weet dat ik niets geef om uw wenen

    Clown, spoed u voort
    Ga, lach weg de kommer en verdriet
    Hoort ’t ongeduldig volk roepen
    Ach Heer, dat men mij wenen liet
    Clown … gij moet lachen

    Het is zijn nummer dat begint
    Ieder herkent in hem den gekken
    En juicht toe, hij denkt aan zijn kind
    Wijl tranen uit zijn ogen lekken
    Ach hoort toch eens naar ’t handgeklap
    Als hij zijn tranen wil afdrogen
    Voor ’t volk is ’t enkel maar een grap
    Waarop hij eens te meer mag bogen

    Clown, rare guit
    Gij Koning in gekke mimiek
    Doch waarom blijft gij nu nog schreien
    Lach eens, ’t is de wil van ’t publiek
    Clown … gij moet lachen

    Het ogenblik van rust is daar
    Hij schijnt te vliegen huiswaarts henen
    Een voorgevoel, ’t is hem zo naâr
    Al waggelend loopt hij op zijn benen
    Nog met bleek gepoederd gezicht
    Neigt hij zich over ’t lieve wezen
    Het lampken met zijn pinkend licht
    Doet hem de dood van ’t kindje lezen

    Clown, martelaar
    Hij rukt zich de haren uit het hoofd
    Hij lacht …en hij snikt nu te samen
    Hij is van het verstand beroofd
    Clown ah ah ah ah ah
    Nu kan hij lachen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Copyright © 1995-2019 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is met behulp van deMulti kind-thema, v2.2, bovenop
het bovenliggende themaDesk Mess Mirrored, v2.5, vanBuyNowShop.com