2

Een aardig typeke

Geplaatst door Johan op 17 oktober 2018 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Leut & Plezier |

In 1912 gaf Cinema Prins Albert in Antwerpen meteen een contract van twee jaar aan het "duo De Winter". Het echtpaar Gustaaf De Winter-Meeus had immers met glans een wedstrijd gewonnen voor het beste liedje. Prijs: 20 frank, in die tijd ongeveer een maandloon. Het liedje waarmee ze die prijs wonnen was "Ziet eens wat aardig typeke".

Dat vertellen Jack Verstappen en Bert Peeters in hun boek “Volkszangers in Antwerpse Café-Chantants”. Het liedje zelf publiceren ze niet maar het moet indertijd zeer veel indruk hebben gemaakt want we vonden het in vijf verschillende liedjesverzamelingen terug. Een paar keer ook met overgeleverde melodie, wij vinden de versie genoteerd door Willy Lustenhouwer in “Geschiedenis van het Café-Chantant” de meest plausibele.

We kunnen ons voorstellen dat het lied in de Café-Chantants met zwier werd uitgebeeld in aangepaste kostumering en dat het daarna zijn weg vond bij imitators op familie- en teerfeesten.

Een aardig typeke

Hoe vindt ge mij geacht publiek?
Zeker wel heel magnifiek?
Eenieder kijkt mij zo verwonderd aan
als ‘k over de straat gaan.
En velen zijn daarom jaloers,
ja vooral die lieve poes
omda’k een jonkman ben,
en ik de mode ken,
en daarom houd van hen.
Daarom doen velen mij verstaan
terwijl ze zo voorbij mij gaan:

Ziet eens wat aardig typeke,
zijn frak al met een slippeke.
Een hoed met brede rand
en een stokje in de hand.
Ik schud al met mijn gatteke,
ik ben zo’n aardig ratteke,
altijd bloemen op mijn frak,
wandel ik op mijn gemak.

Des morgens ga ik heel tevree
eerst al naar mijn stamcafé
Ik drink dan gerust op mijn gemak
een Schiedam of een Cognac
Vandaar ga ik naar mijn coiffeur,
die zet mij dan een couleur,
eerst goed glad geschoren en dan geparfumeerd,
en dan met schmink besmeerd.
Dat ieder mij van verre ziet
en mij dan nog een oogske flikt.

Des avonds ga ik naar ‘t concert,
dan gebruik ik zo ’n air,
want zodra dat ik me daar vertoon,
ieder zegt: wat is hij schoon.
Op het bal is het weer ‘t geval,
meisjes in een groot getal
die wagen nog de kans te doen met mij een dans
en bezien mij vol glans.
Dan doen velen mij weer verstaan
terwijl ze zo voorbij mij gaan:

Ik krijg van alle kanten bod,
‘t is niet dat ik ermee spot,
want het is mij toch allemaal gelijk,
geen vrouw die ik bekijk.
Voor trouwen heb ik nog geen lust,
‘k blijf liever nog wat gerust.
Binnen een jaar of tien
zal ik het eens bezien
mijn liefde aan te biën.
Want daarvoor heb ik nog geen tijd,
neen, ik bemin de liberteit.

 

Partituur * Een aardig typeke *
      1. instrumentaal
      2. versie van *De Totale Waanzin* - fragment

Tags:

2 Commentaren

  • Ben Lommelen schreef:

    Harrie Franken tekende dit refrein op als volkslied in postel, waar het een nieuwe melodie had gekregen.
    De tekst is wel bijna exact hetzelfde gebleven, misschien omdat tekst schrijven minder moeilijk was dan noten?
    De eindregel luidt daar ludiek:
    ‘maar geen centen in zijn zak’

    • Johan schreef:

      Harrie Franken tekende het ook op in Reusel als “M’n vrijer is ’n tippeke” (Van Zingen & Speule deel 3 – 1983) . Hij schrijft er bij:
      “Het door Grarda (sic) Vosters uit Reusel gezongen lied is een aanvulling op het al eerder gepubliceerde refrein in Liederen en Dansen uit de Kempen, blz. 150. De melodie is daar wel anders,
      maar heeft toch hetzelfde karakter. Het lied is waarschijnlijk
      afkomstig van een martkzanger (sic) uit de Belgische Kempen.” Dat laatste klopt dus niet. De melodie van het refrein is zoals het origineel, de strofen wijken af, ook inzake tekst trouwens.
      We vonden het refrein ook in “De Leivese Liekesbuk” (den Akademie van ’t Leives, Leivese Kajèkes n°1, anno 2016), de volledige tekst ook in “Anderlecht zingt zoals vroeger” (1991)
      In “Zo d’ouden zongen” (Walther Van Riet – Drieske Nijpers vzw – 1983) wordt bij “Een aardig typeke” aangegeven “tekst en muziek -Trio Gusmaro – De Winter °1878”
      En Willy Lustenhouwer verwijst in zijn boek “Geschiedenis van het Café-Chantant” voor de melodie bij dit lied naar “Het mals boerinneke”, maar we weten nu dat het dus omgekeerd is…
      In elk geval geeft dit aan dat het in Antwerpen gecreëerde Café Chantant lied ook werd overgenomen in Brugge, in Leuven, in Brussel, in de Kempen en in het land van Waas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Auteursrecht © 1195-2018 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com