0

Carnavalbal

Geplaatst door Johan op 13 februari 2018 in liedboeken, liederen |

De zanger vertelt zijn wedervaren op een carnavalbal. Hij danst er met een jong meisje dat hem naar haar vader meetroont want die moet zijn toestemming geven om met haar te dansen. Dat mag en het blijft niet bij dansen… In vervoering trakteert onze nietsvermoedende zanger vader en dochter op rode wijn. Na een tijdje moeten ze er plots vandoor, naar Parijs zeggen ze. Even later ontdekt de zanger waarom ze zo gehaast waren.

Het lied werd door Willy Lustenhouwer ergens genoteerd en later gepubliceerd in zijn boek “Geschiedenis van het Café-Chantant”. We hebben geen andere versie gevonden

Carnavalbal (Chère bon ami)

Al met de carnaval trok ik al naar het bal,
ik voelde mij alleen, kon ik maar zijn getweën.
Er was een zoete kind, ik sprak tot haar gezwind,
en vroeg al met fatsoen al om een dans te doen.

Ze zei me blij: ami, maar père est ici,
chère bon ami, chère bon ami
Je zou dat moeten vragen maar hij is nogal gentil,
chère bon ami.

Het meisje wees alras, wie dat h’r vader was,
‘t was ’n bejaarde man, ’n soort van charlatan.
Ik ging mee tot bij hem, en vroeg met zachte stem,
meneer ik ben Lowie, ik woon in Veldegem.

Monsieur mag ik eens dansen met uwe Sofie,
chère bon ami, chère bon ami?
Monsieur mag ik eens dansen met uwe Sofie,
chère bon ami, chère bon ami?

Hij bezag mij met spoed, van hoofdeke tot voet,
ge zijt ’n flinke gast, hewel pak ze maar vast,
‘t Muziek speelde ’n wals, ik vloog aan haren hals,
Wij sprongen op en neer, zo licht gelijk ’n veer.

Ze kuste mij al dansend, en ze sprak Lowie,
chère bon ami, chère bon ami.
Ze kuste mij al dansend, en ze sprak Lowie,
chère bon ami

‘k Trakteerde rode wijn, dat mag er toch wel zijn,
Papa, slimme kadee, die zoop er ook van mee,
We zaten bij mekaar, ’n uur of twee voorwaar,
Maar plots toen zei meneer, we moeten weg och heer!

Want ik die moet vertrekken rechte naar Paris,
chère bon ami, chère bon ami,
Ge moet ons excuseren, donn’ la main à ma Sofie,
chère bon ami.

Vertrokken met de spoed, ‘k stond daar met droef gemoed,
z’hadden mijn portmonnee en mijn horloge mee.
‘k Liep seffens op de straat, helaas het was te laat,
geen van die beide liên, waren er nog te zien.

Zij schoepten er mijn geld, ze waren schampavie,
chère bon ami, chère bon ami,
Zij schoepten er mijn centen en
‘k heb ze niet weer gezien,
saprisapristie

Partituur * Carnavalbal *
      instrumentaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteursrecht © 2000-2018 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com