0

Een meid van de straat

Geplaatst door Johan op 27 mei 2014 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Armoede & Drank, schrift Louis Laermans |

Op verschillende plaatsen vonden we een tekst met als titel “Een meid van de straat”: in een liedjesschrift van Louis Laermans, op liedbladen gepubliceerd in “Het Straatlied” van Wouters & Moorman, in het boek “Sarah, je rok zakt af” van Coby Schreijer en op plaatopnames van Lou Bandy, de Zangeres Zonder Naam en Tony Bell.

Het moet dus een populair lied geweest zijn, maar wie had het nu in feite geschreven? Coby Schreijer wist het niet zeker: “Lou Bandy claimde het geschreven te hebben, maar het was een vertaling. Niemand heeft componist of andere achtergrond kunnen ontdekken. Ook de muziek was nergens genoteerd.”

Liedblad uit de verzameling Moorman (fragment)

 

Schermafbeelding 2014-12-27 om 23.21.34Wel… Lou Bandy noemde het lied “Slechts een meid die men vergeet” en zo was het niet moeilijk om te achterhalen dat hij het vertaalde van “Just A Girl That Men Forget“, gepubliceerd door Jack Mills in 1923 en geschreven door Al Dubin, Fred Rath en Joe Garren.

Het lied stond blijkbaar ook model voor een variante gezongen op de melodie van “Sous le soleil Marocain”, zoals Louis Laermans het overpende:

Schermafbeelding 2014-12-27 om 23.38.54Schermafbeelding 2014-12-27 om 23.41.03

De vertaling van Lou Bandy leunt dicht aan bij het origineel en wordt eveneens gezongen op de originele melodie.

Een meid van de straat

Ach meisje als ik je ‘s avonds zie gaan,
gehuld in je mantel van zij,
Dan kan ik wel huilen om jouw droef bestaan,
Dan heb ik zo diep medelij.
Want je bent maar een speelbal voor iedere man,
Maar eens komt de tijd, dan kijkt niemand je aan.

refrein:
Want je bent maar een meid die men vergeet,
Een speelbal voor ‘t moment van plezier,
Denk eens aan, als een man ooit trouwen gaat,
Dan trouwt ie toch nooit met een meid van de straat.
En dan denk je: “Waarom was ik zo dom?”
En je huilt bitt’re tranen van leed.
Als je ’n bruidspaar ziet gaan
En jij blijft staan als een meid die men vergeet.

Ach meisjelief, je bent maar ’n slet,
geschminkt en opzichtig gekleed.
De weg die je wandelt die is toch zo slecht,
Je komt in een afgrond terecht.
Laatst kwam je eenvoudige zuster voorbij,
Die een man heeft en kind’ren maar ach, wat heb jij?

Partituur * Een meid van de straat *
      1. instrumentaal
      2. versie van Tony Bell (fragment)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Auteursrecht © 1995-2019 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com