3

Het bombardement op Antwerpen (1943)

Geplaatst door Johan op 2 april 2019 in cahiers, liederen, schrift Mathilde Crickx, WOII |

83 Amerikaanse en Engelse bommenwerpers waren op 5 april 1943 vertrokken voor een precisie-bombardement op Antwerpen maar zij werden dusdanig gehinderd door de Duitse luchtmacht dat er van precisie geen sprake kon zijn. Bedoeling was de autofabriek van MINERVA te treffen omdat daar het Duitse bedrijf ERLA zich had gevestigd om beschadigde Duitse Messerschmidts  te herstellen.
Resultaat: 936 dodelijke slachtoffers, waaronder 209 kinderen, en 1.259 woningen zwaar beschadigd. De Minerva/ERLA fabriek werd wel getroffen (307 slachtoffers waarvan een 6-tal Duitsers), maar ook vier scholen werden in puin gelegd met 190 dode leerlingen als gevolg. De “collateral damage” was dus enorm al meldde Radio Londen daar niets over…

Het boek “Tranen over Mortsel” van Pieter Serrien bundelt 65 jaar na de feiten de herinneringen van ooggetuigen aan dit “zwaarste bombardement ooit in België”. Er kwam ook een online lijst van de 936 slachtoffers, waardoor de gruwel meteen een herkenbaar menselijk gezicht kreeg.


Wie de tekst van onderstaand lied schreef is ons niet bekend. We vonden hem in het liedjesschrift van Mathilde Crickx die het tijdens de oorlog hoorde en opschreef.

De gekozen zangwijze kunnen we wel situeren: die is van Fred Raymond en zijn Duits soldatenlied uit 1942 “Es geht alles vorüber, es geht alles vorbei“. Zie hiervoor ook “Hier heeft eenmaal ons huisje gestaan” en “Moeder, laat mij verkeren

Bombardement op Antwerpen

Vrienden die hier in ’t ronde staan
luistert eens wat ik zingen gaan
over het bombardement
in ’t Antwerpse contingent.
Het was op de vijfde april
de hemel was helder en stil
en opeens was het een hels gedruis,
alles werd geworpen in gruis

Alles werd ons ontnomen
alles werd ons ontrukt
met die woeste vliegers
leeft ied’reen met schrik
en weg zijn mijn twee kind’ren
waar ik zoveel van hield
en ook nog daarbij
mijn woning gans vernield.

Wat baat mij nog ’t leven op aard?
Voor mij is ’t leven niets meer waard
Niemand weet hoezeer ik lijd
voor eeuwig mijn kind’ren kwijt.
Op de vlucht stierf mijn braven man
’k had al gedaan wat ik maar kan
en nu dit grote bombardement
op onze burgers met geweld.

Wat moet men toch denken daarvan
wat de oorlog meebrengen kan
en die kind’ren daar in ’t school
door de bommen op den dool
De ouders kwamen aangerukt
mond, ogen wijd open van schrik
al die onschuldige knaapjes daar
lieten ’t leven allen te gaar.

Partituur * Bombardement op Antwerpen *
      1. instrumentaal

Tags:

3 Commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Copyright © 1995-2019 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze site is met behulp van deMulti kind-thema, v2.2, bovenop
het bovenliggende themaDesk Mess Mirrored, v2.5, vanBuyNowShop.com