0

Ik heb een bloemeke geplukt

Geplaatst door Johan op 27 april 2016 in cahiers, dubbelzinnig, liedboeken, liederen, Over Liefde & Verdriet |

“Ik heb een bloemeke geplukt al in de wei” is een straatliedje dat in vele polonaise-potpourri’s opduikt en op het eerste zicht heel onschuldig de ontluikende lente beschrijft. Maar in “Het volksleven in het straatlied” stellen Richard Vankenhove (“Bestuurder der S.M. Volksdrukkerij te Gent) en Adhemar Lepage (“Orkestmeester van Vooruit’s Cinema te Gent”) in 1932 onomwonden dat het hier een ondeugend, dubbelzinnig lied betreft. Dat is trouwens meestal het geval wanneer het over “meisjes” en hun “bloemeke” gaat, al zijn er uitzonderingen, zie onder andere hierover “Het bloemenmeisje“.

1970 - festivalweide Jazz Bilzen. De meeste bloemekes werden er geplukt na zonsondergang.

1970 – festivalweide Jazz Bilzen – eigen foto. Overdag nonchalant rondkijken om te zien waar er ’s avonds nog bloemekes kunnen geplukt worden.

In dit geval zingt de jongen in het eerste deel van het refrein verheugd dat hij in de mei een bloemeke heeft geplukt al in de wei. In het tweede deel van het refrein wordt de jongen in sommige straatliedversies, zoals in Gent, van antwoord gediend door het/een meisje die “nooit van heel mijn leven geen sigarenmaker” aan haar zijde wil.

Schermafbeelding 2016-04-04 om 14.20.54

Volgens een tekst die we onlangs in het liedjesschrift van Leona Enis uit Herent aantroffen – bijeengeschreven rond 1915 – blijkt dit straatlied gebaseerd op een (ouder) lied met 4 strofen dat minder moeite doet om de erotische bijklank te verbergen.

We hebben in onze uitgebreide verzameling boeken en liedschriften geen enkele andere vermelding van dit lied gevonden, laat staan dat we zouden weten wie het ooit heeft bedacht. Ook de “Nederlandse Liederenbank” kent alleen de straatliedversie uit Gent. Dus hebben we de melodie van de strofen neergeschreven zoals ze spontaan in ons opwelde: misschien hebben we die melodie ooit ergens gehoord? In een fanfarestukje of zo? Het is in elk geval in dezelfde stijl en even makkelijk mee te zingen.

Er is wel een liedblad “Lotgevallen van een meisje van den buiten“, geschreven door Piet Boekhout op de melodie van “Parapluutje”, waarbij enkele zinswendingen duidelijk verwant zijn met dit lied. Het lied op de keerzijde van die “lotgevallen” gaat over WO I, het is dus van dezelfde periode als het liedjesschrift. Onmogelijk te zeggen wie inspiratie zocht bij wie.

liedblad-meisje-op-den-buiten

In de wei

Op een avond ging ik wand’len in de dreven,
ik zag ze zweven, o wat een leven.
‘k zag ze minnen en hoorde ze kussen geven
en ieder paar zong luid en klaar:

Ik heb een bloemeke geplukt al in de wei,
mijn hart is blij, ik zing het vrij.
Ik heb een bloemeke geplukt ‘t is dat van mij,
ik was er bij, ‘t was in de mei.
En nooit of van mijn leven
geen ander smoelken aan mijn zij;
gij doet mijn harte beven
als wij minnen in de groene wei.

‘k Zette mij in ‘t gras en zag ze daar passeren
zonder generen, een flinke deerne,
met een ouden heer die zei “Ik zie u geerne”
en ‘t klonk zo zacht daar in de nacht:

Een piot zag ik daar met een lieve kleine
voor mij verschijnen, ‘t was zo ne fijne
en dan zag ik ze terug in ‘t veld verdwijnen
‘k hoorde nog lang een zoet gezang:

Plotseling zag ik daar in de groene weide,
ik was zo blijde, een lieve meide.
Ik vroeg: “Mag ik wat mede gaan aan uwe zijde?”
Ze zei subiet: “En waarom niet?”

Partituur * In de wei *
      1. instrumentaal

Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Auteursrecht © 1995-2019 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com