3

Vreeselijke moord en zelfmoord te Zwartberg

Geplaatst door Johan op 2 september 2015 in liedbladen, liedboeken, liederen, Over Moord & Rampen |

 

Louis Boeren in actie

Louis Boeren in actie

Louis Boeren (1891-1973) uit Zonhoven was  tijdens het interbellum een opgemerkt marktzanger. Althans: dat leren we uit de opzoekingen van Harry Franken, neergeschreven in het boek “Liederen en dansen uit de Kempen”.

Hij is steeds op een eerlijke manier aan de kost kunnen komen, al heeft hij geen grote rijkdom gekend. In 1922 al op 5 december zong hij voor het eerst op de bekende St. Niklaasmarkt te Bree als marktzanger. Hij zong daar zijn eerste eigen liedje Antjes Vlaaitjes. Het ging over een meisje in Bree, dat met vlaatjes de treinen langs liep ten behoeve van de hongerige treinreizigers. Zijn vrouw Elisabeth Smolders (geboren te Eindhoven, 20-5-1892) verkocht de liedjes en haalde de centen op. Er werden 500 exemplaren van verkocht. Antjes Vlaaitjes is nog lang een populair lied geweest en overal waar Boeren kwam, werd het geestdriftig meegezongen. Erg geliefd was Boeren ook bij de mijnwerkers in o.a. Zwartberg, Winterslag en Zolder. Daardoor werd hij ook buiten de eigen streek bekend. Hij ging toen rondtrekken en overal maakte hij liedjes, die aan de streek aangepast waren. Dat Boeren een populaire zanger was, is te merken aan de vele bijnamen die hij had. Iedere streek kende hem onder een andere naam.

Moordliederen waren niet bepaald zijn specialiteit maar hij heeft er uiteraard wel enkele gemaakt, zoals dit relaas over een zekere Creemers, een afgewezen minnaar die zijn vlam neerschoot en daarna zichzelf doodde.

Schermafbeelding 2015-06-08 om 21.49.32

Het liedblad is niet gedateerd en we hebben (nog) geen krantenartikel kunnen terugvinden waarbij een zekere Creemers te Zwartberg de beschreven feiten zou hebben gepleegd.

Derby-Verlaten-78TDe vermelde melodie “Verlaten” (ook wel “De koloniaal” genoemd) vinden we regelmatig terug bij de marktzangers, al of niet met de originele tekst,  en werd bekend door een plaatopname circa 1930-1934 van Willy Derby op “tekst en muziek van Ferry“. De moord moet dus in 1930 of later zijn gebeurd.

"Verlaten" als bedellied

“Verlaten” als bedellied

Maar Ferry, volgens de fonoplaat dus auteur en componist, had het blijkbaar een beetje gepikt van het Duitse Gefangen in maurischer Wüste dat tussen 1872 en 1900 moet zijn ontstaan in soldatenmiddens toen er van auteursrechten nog geen sprake was.

Gefangen in maurischer Wüste
liegt ein sterbender Fremdenlegionär
Seine Augen nach Norden gerichtet,
seine Heimat die sieht er nicht mehr.

Teure Schwalben aus Frankreichs grünen Auen,
die ihr den Weg durch’s Meer und Wüste fandt
euch sei vergönnt, vergönnt
die deutsche Flur zu schauen.
Bringt mir ein Gruss aus fernem Heimatland,
bringt mir ein Gruss, ein Kuss aus meinem Heimatland.

Het is een vrij eentonige melodie, zoals u zelf kan merken, maar wel geschikt voor tragiek en berustend ongeloof.

(De orgeldraaier speelt de originele versie, met 4-regelige strofen, Ferry verdubbelde dat voor Willy Derby tot 8-regelige strofen, zoniet zou het refrein veel te vaak moeten herhaald worden. Boeren baseert zich op de versie van Derby )

Vreeselijke moord en zelfmoord te Zwartberg

Wat hoort men toch heden ten dage
Moord en doodslag de leus van den tijd
Ook heden is het waar gebleken
Daar in Zwartberg tot ieder ten spijt
Een vrouw die haar man had verlaten
Als serveuze haar leven daar leidt
En zorgde voor haar lieve kinderen
Dus ook zwoegde in dees slechten tijd.

Waarom, lafaard, moest gij ‘t leven bederven
om daar zo laf en op een wreden stond
een mens t’hebben geslacht en vreeslijk te doen sterven?
Was dat het feit waar gij genot in vond?
Nu bent u ‘t leven kwijt
Door de gerechtigheid.

Een lafaard zo jong nog van jaren
Bij de rechters terdege bekend
die was in zijn stiel goed ervaren
Moord en diefstal was zijn element
Die kwam eens zijn liefde verklaren
Aan de vrouw, steeds het smeken gewend
Doch steeds werd de man afgewezen
En zo kwam dan het droevig moment.

Nu weer voor een enkele dagen
Was Creemers met zijn voorstel weer daar
Maar had reeds den bons weer gekregen
En in woede verliet hij dan haar
Zijn hart in de wraaklust ontstoken
Wachtte hij dan zijn offer maar af
Gescholen in bossen en struiken
Vuurde hij het moordend wapen af.

Het slachtoffer stortte ten gronde
Wreed getroffen door ‘t moordende lood
Het bloed stroomde schier uit de wonde
‘t Was het laatste wat d’aarde haar bood
Den lafaard dit drama beziende
En de hand aan zich zelleven sloeg
Dat vond hij het best, want op aarde
Had hij nu van het leven genoeg.

Partituur * Vreeselijke moord en zelfmoord te Zwartberg *
      instrumentaal

3 Commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteursrecht © 2000-2017 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com