3

Adolf die was uit braaf ouders geboren

Geplaatst door Johan op 13 juli 2011 in liedboeken, liederen, Over Liefde & Verdriet |

Dit lied is een beetje een mysterie: we hebben het op geen enkel marktzangersblad of in geen enkel schriftje teruggevonden. Willy Lustenhouwer blijkbaar wel, maar hij vermeldt niet hoe of waar.
Het thema is verwant met “Lena, mijn schone” maar de rollen zijn deze keer omgekeerd: hij is van goede komaf, vermoedelijk zelfs van adel, zij niet. Als Adolf smeekt om met zijn grote liefde “Beza” te mogen trouwen ontsteekt zijn vader in toorn en woede en verbant hem op straffe van dood. Adolf gaat ’s anderendaags meteen zijn liefje ophalen om met haar per boot te vluchten naar Amerika. Het schip vergaat in een storm en de vader van Adolf krijgt per brief bericht dat zijn zoon dood is. Nu heeft de vader veel spijt, maar ’t is te laat. “Ouders, ziehier wat ware liefde doen kan” zegt het slotrefrein.

We vinden het thema van de verboden liefde mét dramatische afloop veelvuldig terug: romantiek en drama tegelijk, er is geen beter recept voor sukses bij de toehoorders denkbaar!

Niets in de tekst verwijst naar een welbepaalde gebeurtenis of herkenbare personen, het is daardoor tijdloos en universeel gebleven. Alleen de gebruikte voornamen klinken vandaag fel gedateerd.

Het lied staat, na wat schaven, al sinds het prille begin op het repertoire van Wreed & Plezant, maar het is een hele tijd geleden dat we het nog eens zongen. In 1999 hebben we er tijdens een repetitie – toen nog als duo – een bandopname van gemaakt…


Adolf

Adolf die was uit braaf ouders geboren
en opgevoed in liefde en in vreugd.
Een schone maagd was aan z’n hart gekomen
een schone maagd, in ere en in deugd.

Refrein:

Ach vaderlief ach laat mij met haar trouwen
hare schoonheid staat in mijn hart en zin.
Ach vaderlief, ach laat mij met haar trouwen
hare schoonheid staat in mijn hart en zin.

De vader sprak, het zal hier nooit gebeuren,
dat gij alzo vernedert uwe stam,
vertrek van hier en gaat uit mijne ogen,
of ik zal u doen straffen met de dood.

Maar ’s anderdaags was hij bij haar gekomen,
liefste Beza, en weent daarom niet meer,
neem geld en goed, wij gaan tesamen vluchten
al met het schip recht naar Amerika

Maar in de tijd van vierentwintig uren
zag men het schip in volle zee vergaan,
door het slecht weer, door donder, bliksemslagen,
terwijl hij nood en pijnen moest doorstaan

De vader werd toen ene brief geschreven,
een schone brief dat zijne zoon was dood.
Ik ben de schuld, de schuld dat hij moest sterven,
ik ben in lij, nu is mijn droefheid groot.

Laatste refrein

Ouders ziehier wat ware liefde doen kan,
ouders ziehier wat ware liefde doet.
Ouders ziehier wat ware liefde doen kan,
ouders ziehier wat ware liefde doet.

Partituur * Adolf *
      eigen opname 1999

3 Commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Auteursrecht © 2000-2017 Wreed en Plezant Alle rechten voorbehouden.
Deze website gebruikt het Multi Child-Thema, v2.2, bovenop
het Hoofd-Thema Desk Mess Mirrored, v2.5, van BuyNowShop.com